Informacja w sprawie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury na lata 2021–2027

Ustawa ma na celu realizację w Polsce programu „Fundusze Europejskie dla Rybactwa na lata 2021–2027”, zwanego dalej „Programem”. Program stanowi instrument wdrażania środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, zwanego dalej „Funduszem”.
Istotna część rozwiązań zawartych w ustawie opiera się na rozwiązaniach funkcjonujących w okresie programowania 2014–2020. Przykładowo zbliżone są warunki ubiegania się o pomoc finansową i jej przyznawania – uzyskanie pomocy będzie wymagało złożenia wniosku przez zainteresowanego oraz podpisania umowy o dofinansowanie. Nowością jest zastosowanie w szerokim zakresie systemu teleinformatycznego do obsługi udzielanej pomocy, a zasadniczej zmianie ulegnie wdrażanie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w ramach Funduszu.
Zasadnicze podstawy wdrażania Funduszu zawierają obowiązujące wprost przepisy Unii Europejskiej. Z tego względu przedłożona ustawa zawiera jedynie regulacje w zakresie, w jakim przepisy Unii Europejskiej są niewystarczające z punktu widzenia systemu prawa krajowego i wymagają właściwego wdrożenia do polskiego porządku prawnego lub uszczegółowienia w przepisach krajowych. 
Ustawa określa w szczególności zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie wspierania zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem środków finansowych pochodzących z Funduszu, w ramach Programu, warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Programu, oraz zasady przeprowadzania kontroli w zakresie nieokreślonym w przepisach unijnych lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie. 
Ustawa określa, że wdrażanie w Polsce Funduszu w ramach Programu obejmie realizację wszystkich priorytetów, na których opiera się ten Fundusz, to jest:
1)	Priorytetu 1 – Wspieranie zrównoważonego rybołówstwa oraz odbudowy i ochrony żywych zasobów wodnych,
2)	Priorytetu 2 – Wspieranie zrównoważonej działalności w zakresie akwakultury oraz przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, przyczyniając się w ten sposób do bezpieczeństwa żywnościowego w Unii,
3)	Priorytetu 3 – Sprzyjanie zrównoważonej niebieskiej gospodarce na obszarach przybrzeżnych, wyspiarskich i śródlądowych oraz wspieranie rozwoju społeczności rybackich i sektora akwakultury,
4)	Priorytetu 4 – Wzmocnienie międzynarodowego zarządzania oceanami oraz przyczynienie się do zapewnienia bezpieczeństwa i czystości mórz i oceanów, ochrony na nich, a także zrównoważonego zarządzania nimi,
5)	Priorytetu 5 – Pomoc techniczna. 
Ustawa określa również w sposób szczegółowy działania, które będą realizowane w ramach Priorytetów.
Instytucją zarządzającą, podobnie jak w perspektywie finansowej 2014–2020, będzie minister właściwy do spraw rybołówstwa.
Instytucją pośredniczącą będzie Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Różnicą w stosunku do obecnego okresu programowania jest przesądzenie, że Agencja będzie jedyną instytucją pośredniczącą w Programie realizującą zadania w odniesieniu do wszystkich jego priorytetów, w tym realizacji w ramach Funduszu wsparcia rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, podczas gdy w poprzednim okresie programowania instytucjami pośredniczącymi w zakresie realizacji wspierania rozwoju społeczności rybackich i sektora akwakultury były samorządy województw.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów dotyczących rozszerzenia elektronicznego przekazywania tzw. dokumentów pierwszej sprzedaży i kompetencji Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego, które wejdą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz przepisów dokonujących zmian w ustawie z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim, dotyczących szerszej elektronizacji raportowania połowów, które wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.